Adjectieven kunnen door middel van achtervoegsels (suffixen) worden afgeleid van zelfstandige naamwoorden, van werkwoorden, en van adjectieven. We onderscheiden inheemse en uitheemse achtervoegsels.

In veel gevallen kan hetzelfde suffix aan woorden van meer dan een woordsoort worden toegevoegd, zoals het volgende overzicht van inheemse suffixen laat zien:

Deze suffixen worden veelal gebruikt om kwalificerende adjectieven af te leiden, dat wil zeggen, adjectieven die een eigenschap aanduiden. De adjectieven op -er worden alleen gebruikt als relationele adjectieven, om in een naamwoordelijke constituent de relatie aan te duiden tussen de kern van de woordgroep en een entiteit genoemd in het basiswoord van het adjectief. Zo is de dominicaner orde de orde van de dominicanen. Sommige suffixen leiden zowel kwalificerende als relationele adjectieven af. Zo vinden we relationele adjectieven gevormd met respectievelijk -lijk en -s in de woordgroepen een koninklijk besluit en een buitenlandse reis.

De suffixen -s, -isch en -er worden ook gebruikt voor de vorming van geografische adjectieven als Amerikaans, Aziatisch en Enkhuizer.

Er zijn veel adjectieven die eindigen op een uitheems suffix. Als ze van een werkwoord op -eren zijn afgeleid, is er sprake van vervanging van het suffix -eer van de stam van het basiswerkwoord. De sjwa aan het eind van een basiswoord verdwijnt voor een suffix dat met een klinker begint.

Op -isch na, dat aan het Duits ontleend is, hebben bovenstaande achtervoegsels een Romaanse oorsprong.

Deze suffixen komen ook voor in woorden zonder een corresponderend basiswoord. Zo vinden we, naast elementair met het basiswoord element, het adjectief primair, eveneens een adjectief, met de wortel prim. Een suffix als -iel komt alleen voor met een wortel, zoals in labiel en stabiel.