Alle nominale constituenten kunnen als oorzakelijk voorwerp fungeren. Voorbeelden zijn:

Dit geldt dus ook voor elk van de drie type nominalisaties:

Sommige gezegden kunnen een afhankelijke zin als oorzakelijk voorwerp hebben. Dat kan een volledige bijzin zijn, zoals in (15), of een beknopte bijzin, al dan niet met om, zoals in (16):

Soms is het niet duidelijk of de bijzin een oorzakelijk voorwerp is of een voorzetselvoorwerp; beide analyses zijn dan mogelijk. Dit komt voor bij gezegden die zowel een oorzakelijk voorwerp als een voorzetselvoorwerp kunnen hebben, zoals gewend zijn (aan) en zich bewust zijn (van):

Die dubbelzinnigheid is er niet in (18) en (19). De bijzinnen in (18) zijn een oorzakelijk voorwerp, want ze worden voorafgegaan door het, het voorlopig oorzakelijk voorwerp. En de bijzinnen in (19) zijn een voorzetselvoorwerp, want ze worden voorafgegaan door een voorlopig voorzetselvoorwerp: eraan in (19a) en ervan in (19b).

Ook als de afhankelijke zin op de eerste zinsplaats staat is er geen dubbelzinnigheid: een voorzetselvoorwerpszin kan niet op de eerste zinsplaats staan, dus de afhankelijke zinnen in (20) zijn oorzakelijk voorwerp.

Als het oorzakelijk voorwerp de vorm heeft van een afhankelijke zin, kan het worden voorafgegaan door het, zoals in (21)-(22). In zulke zinnen noemen we het het voorlopig oorzakelijk voorwerp en de afhankelijke zin het eigenlijke oorzakelijk voorwerp.

Hierbij geldt, net als bij het voorlopig lijdend voorwerp, dat er variatie bestaat tussen de gezegden in het gebruik van een voorlopig oorzakelijk voorwerp.

Zie ook Borms (2018).

Een eerste groep gezegden wordt (vrijwel) altijd met een voorlopig oorzakelijk voorwerp gebruikt, zoals zat zijn en beu zijn in (21) en (22). Een tweede groep gezegden lijkt uitsluitend zonder voorlopig oorzakelijk voorwerp voor te komen, zoals van plan/van zins/voornemens zijn:

Tot slot is er een derde groep gezegden die zowel met als zonder voorlopig oorzakelijk voorwerp voorkomen. Daarvan komen moe/waard/zich bewust zijn meestal voor mét voorlopig oorzakelijk voorwerp, gewend zijn meestal zonder, en gewoon zijn in ongeveer gelijke mate met of zonder voorlopig oorzakelijk voorwerp: